Kinderneuroloog: "Iedereen denkt: het overkomt mij niet"

Elke dag ziet een kinderneuroloog op de spoedeisende hulp en de kinderafdeling wat een verkeersongeval met een kind kan doen. De meeste mensen kennen zo'n ongeval alleen van een kort berichtje in het nieuws. Zij ziet wat er ná dat bericht gebeurt. Vooral kinderen met hoofdletsel raken haar diep. Zelf fietst ze veel door Nijmegen. De route van huis naar school is voor haar extra belangrijk. Onderweg steken kinderen de drukke Berg en Dalseweg over. Dat deze straat straks 30 km/u wordt, is voor haar meer dan een nieuw verkeersbord. Het voelt persoonlijk.

De impact op een jong brein

"In mijn werk zie ik dagelijks kinderen die een ongeluk hebben gehad," vertelt ze. "Soms is het een val met de fiets. Soms wordt een kind aangereden door een auto. Op de spoedeisende hulp is snel duidelijk hoe groot de schade is. Bij ernstig letsel of een bloeding in de hersenen gaat een kind meteen naar de intensive care. Andere kinderen blijven ter observatie op de kinderafdeling."

De zorg stopt niet zodra een kind het ziekenhuis verlaat. Sommige kinderen revalideren maandenlang. Ook kinderen die snel naar huis mogen, hebben vaak nog lang last van de gevolgen. Hersenletsel bij een kind dat nog in de groei is, kan een blijvend effect hebben op de ontwikkeling en het dagelijks leven.

"Als kinderneuroloog volg je een kind en het gezin ook na het ziekenhuis," legt ze uit. "Kan het kind over een paar weken weer naar school? Hoe gaat het met concentreren en onthouden? En lukt het om sport en hobby's weer op te pakken?"

Het verschil dat snelheid maakt

Bij een ongeluk wil het medisch team altijd weten: hoe hard reed de auto? Droeg het kind een fietshelm? Hoe hard was de klap? "Een hogere snelheid betekent een grotere klap en dus meer kans op ernstig letsel. Bij een hogere snelheid neemt de kans op blijvende hersenschade sterk toe."

30 km/u maakt volgens haar op twee manieren verschil. Bij 30 km/u heeft een automobilist meer tijd om te reageren en is de remweg korter. Daardoor kan een botsing vaak worden voorkomen. Gebeurt er toch een ongeluk, dan is de klap veel minder hard. Daardoor is het letsel meestal minder ernstig. Ze zou willen dat meer mensen zien wat zij ziet. Niet alleen de spoedeisende hulp, maar ook de revalidatie, de zorgen thuis en de moeilijke terugkeer naar school. "Iedereen denkt: het overkomt mij niet. Maar het kan iedereen overkomen. En het gebeurt bijna altijd onverwacht."

Een veilige stad levert meer op dan alleen minder slachtoffers. Als mensen zich veilig voelen op straat, pakken ze sneller de fiets of gaan ze lopen. Naar school, naar werk, of gewoon een rondje door de buurt. Op de vraag 'Voor wie rij jij 30?' hoeft de kinderneuroloog niet lang na te denken: "Voor de kinderen die daar op straat fietsen."

Vanaf 15 september rijden we op meer straten in Nijmegen 30 kilometer per uur. Zo wordt het veiliger voor iedereen die loopt, fietst en woont in de straat. Voor elkaar. Voor de straat. Voor Nijmegen.