Judith en Marcel verhuren Kamers met Aandacht
"Een kamer geven is ook een kans geven"
Judith en Marcel wonen sinds drie jaar weer in Nijmegen. Ooit kwamen ze hier voor hun studie, nu zijn ze terug met een nieuwe missie: jongeren helpen aan een fijne woonplek. "Onze vier dochters zijn het huis uit. Het huis is groot genoeg, dus waarom zouden we die ruimte niet delen?"
Terug in Nijmegen met een plan
Na jaren in de West-Betuwe te hebben gewoond, vonden Judith en Marcel hun nieuwe thuis in Nijmegen. Al bij het zoeken naar een woning wisten ze het zeker: ze wilden graag iets betekenen voor jongeren. "We vonden het belangrijk dat de woning genoeg ruimte had om jongeren in huis te nemen. Op zolder zagen we direct de mogelijkheden."
Die zolder werd verbouwd tot twee kamers, met een gezamenlijke badkamer en keuken. Inmiddels wonen daar twee jonge vrouwen van 18 en 19 jaar. “We kiezen bewust voor twee huurders. Het is fijn als ze ook iets aan elkaar hebben,” vertelt Judith.
Een verhaal dat bleef hangen
Het idee om te gaan verhuren kwam niet uit de lucht vallen. “Jaren geleden ging het vooral over het delen van een huis samen met studenten, en dat verhaal bleef hangen. Ik vond het ook een mooie stap om samen met Marcel te zetten. Iets nieuws om samen aan te beginnen.”
Toen ze terugverhuisden naar Nijmegen hoorden ze over het initiatief Kamers met Aandacht. Daarna volgde een gesprek met Wilma van Kamers met Aandacht. “Zij hielp ons om helder te krijgen wat we wilden, en wat er mogelijk was.”
Verhuren met aandacht
De zolder van het huis was open en leeg. Nu zijn er twee knusse kamers, een gezamenlijke badkamer en een kleine keuken. “We hebben één kamer ingericht met bed en kast, de andere alleen met een kast. De rest mogen ze zelf doen.”
Via Kamers met Aandacht vonden ze passende huurders. “De selectie is zorgvuldig. We wilden graag jongeren die een steuntje in de rug nodig hebben. Niet iedereen past bij deze vorm van wonen, en dat is helemaal oké. Er is gelukkig veel keuzevrijheid in het proces.”
Wonen met duidelijke afspraken
Samenleven onder één dak vraagt om goede afspraken. “De jongeren mogen bijvoorbeeld geen huisdieren, en na 23.00 uur is het stil in huis. Bezoek mag, maar we willen het graag weten als er iemand blijft slapen.”
Judith en Marcel maken ook heldere keuzes over de problematiek die ze wel of niet aankunnen. “We staan open voor allerlei situaties. Samen willen we voor een goede match gaan en willen we de jongere echt iets extra’s kunnen bieden. Dit gaat niet over professionele begeleiding, want die ligt bij een zorginstantie. Maar wel over de extra ondersteuning die wij de jongere zelf kunnen bieden. Zo passen we ons bijvoorbeeld aan wanneer iemand met niet-aangeboren hersenletsel bij ons woont. Dit doen we door extra structuur te bieden en sociale prikkels te verminderen. Maar bij sommige problematieken, zoals een verslavingsprobleem, vinden we het lastig om extra ondersteuning te bieden. En dat geven we dan ook eerlijk aan''.
Elke week eten ze één keer samen. “Dat is verplicht, ja. Niet omdat het moet, maar omdat we elkaar dan beter leren kennen. En dan hoor je ook sneller of iemand hulp nodig heeft met iets: een stage zoeken bijvoorbeeld.”
Grenzen en vertrouwen
In het begin is het altijd even wennen. “Je deelt je huis, je privacy. Als wij een weekend weg zijn, dan zijn zij in huis. Dat vonden we in het begin spannend. Maar we hebben duidelijke afspraken, en we vertrouwen de meiden volledig.”
Soms zijn er kleine dingen die aandacht vragen. “Een keer zat iemand midden in de nacht nog te bellen. Dan moet je toch even het gesprek aangaan. Maar dat hoort erbij. We leren van elkaar.”
Meerwaarde voor iedereen
Wat het hen oplevert? “Voldoening. We doen iets voor een ander. Voor ons is het meer dan verhuren. Het gaat om mensen écht verder helpen.” Ook de jongeren halen veel uit het wonen bij Judith en Marcel. “Ze hebben vaak geen vangnet. Dan is het fijn dat er een plek is waar je welkom bent, waar iemand naar je omkijkt.”
Judith is duidelijk: “Dit past bij ons. En als het bij jou past, zou ik zeggen: ga in gesprek met Kamers met Aandacht. Ze zijn flexibel, denken met je mee, en je houdt zelf de regie. Het hoeft niet groots, het begint met één kamer.”