Wonen met alles dichtbij: klaar voor nu én later
2 jaar geleden verhuisden André (67) en Ellen (66) van Kranenburg naar Nijmegen-Noord. Van een vrijstaand huis met dieren, schuren en een tuin, naar een appartement waar je oud in kunt worden. Met brede gangen, een lift en voorzieningen binnen handbereik. Niet omdat het al echt nodig was. Ze wilden vooruitdenken.
Terug naar Nijmegen
André en Ellen zijn allebei geboren en getogen in Nijmegen. Daarna, na de nodige omzwervingen, woonden ze 17 jaar in Kranenburg, net over de grens. “We hebben daar heel lekker geleefd,” zegt Ellen. “Ruim, rustig, grote tuin. Met honden en kippen.” André vult aan: “Maar we hadden afgesproken ooit wel weer terug naar Nijmegen te gaan. Omdat ons sociale leven zich grotendeels hier afspeelt. En we hadden wel zin in meer leven om ons heen.”
Aanleiding voor de overstap was een krantenartikel, toen André net was gestopt met werken. André:
We waren al bezig met de vraag: wat gaan we straks doen? Kopen of huren? Huren leek logischer, maar dat is ook geen makkelijke markt. Toen las ik over Living-Inn in Nijmegen-Noord. Het concept trok ons meteen. De locatie. De Waal. De stad dichtbij. En de mix van oudere en jongere bewoners.
Kleiner wonen is afstand doen
Verhuizen naar hun nieuwe huis betekende voor het echtpaar opruimen. Heel veel opruimen. Ellen: “Je moet wel, als je van een groot huis naar een kleiner gaat. Ik heb vrienden die het heel moeilijk vinden om spullen weg te doen, maar voor ons voelde het juist goed. Je maakt letterlijk ruimte. We hebben veel weggedaan en weggegeven.” André vult aan: “Als je ruimte hebt, komt die door de tijd heen vanzelf vol te staan. Afstand doen van al die spullen gaf ook mentaal rust.”
Het gesprek komt op de term ‘levensloopgeschikt’. Een term waarbij veel mensen denken aan technische aanpassingen in een huis. Zoals een hoge wc, drempelloze deuropeningen, draadloze bediening van deuren, ramen en gordijnen... Die aspecten speelden zeker mee bij de keuze van André en Ellen voor hun nieuwe wooncomplex. Het is er ook op ingericht: met brede gangen, liften, alles toegankelijk en gelijkvloers. Toch is dat voor hen zeker niet het belangrijkst: “Levensloopgeschikt is voor ons vooral: dat er wat om je heen te beleven is,” zegt Ellen. “Bus, trein, winkels, restaurants, stad, de Waal, wandelroutes. Overal zijn mensen.”
Een gebouw met een idee
Wat hen vooral aansprak, was niet alleen het gebouw, maar het idee erachter. De vermenging van jong en oud, vooruitdenken over ouder worden zonder het ‘bejaardenhuisgevoel’ en het besef dat wonen ook gaat over hoe jij je dagen vult. De voorzieningen in de directe omgeving spelen daarin een grote rol. Een restaurant beneden, sportfaciliteiten, een huisarts in de buurt. Alles is dichtbij, waardoor ontmoeten vanzelfsprekend wordt. Ook de jongeren in het gebouw dragen bij. Sommigen organiseren activiteiten, helpen bewoners met praktische zaken. En ze brengen nieuwe energie. Een pubquiz, een fotoclub, gezamenlijke borrels… Ellen: “Het is drempelverlagend. Je loopt naar beneden, je doet je ding, en je bent zo weer thuis. Veel mensen lopen dan in sportkleding door de hal. Daar moeten we soms om lachen, maar het is ook gewoon praktisch.”
Omdat het gebouw één centrale ingang heeft, komen ze vanzelf andere mensen tegen. Bij de lift, in de hal, bij het uitlaten van hun hond. Ellen: “Dat zorgt voor laagdrempelig contact. Sommige bewoners hebben een groot sociaal netwerk, anderen wat minder. Juist die combinatie maakt dat niemand echt alleen hoeft te zijn.” “Je houdt elkaar een beetje in de gaten,” knikt André. “Niet controlerend, maar zorgzaam. Je hoeft nergens aan mee te doen als je dat niet wilt. Maar het kan wel.”
Niet alleen
Ouder worden betekent dat er dingen veranderen. Daar zijn ze elke dag getuige van. Mensen worden ziek, partners vallen weg, ambulances rijden vaker voor. André: “Je krijgt een spiegel voor van wat er kan gebeuren. En dan is het een prettig idee dat je niet alleen zit. Zeker als je, zoals wij, geen kinderen hebt. Dan ga je daar toch meer over nadenken.” Ellen:
Wat er ook gebeurt, echt eenzaam zullen we hier niet zijn. Ook als een van ons weg zou vallen. Je kunt aansluiten. Een praatje maken, samen wandelen, een borrel op vrijdagmiddag. Het is er gewoon.
Misschien is dat wel de kern van de keuze van André en Ellen: niet wachten tot het moet, maar kiezen voor een plek waar je langer vooruit kunt.
Denkt u na over levensloopgeschikt wonen, nu of in de toekomst?
Als u uw woning wilt aanpassen, verduurzamen of klaar maken voor de toekomst, kunt u in aanmerking komen voor de Toekomstbestendig Wonen Lening.
Huurt u bij een woningcorporatie en denkt u na over een andere plek, die beter past bij uw leeftijd en fysieke of geestelijke gezondheid? Vraag een gesprek aan bij een verhuiscoach. Dat kan bij uw eigen woningcorporatie of bij Sterker sociaal werk.